شايد غمدانه‌ها نمی‌دانم

“تو روزها را برای من می‌آوری

بی‌آنکه بدانی

و شب‌ها را

از من می‌گیری

بی‌آنکه بدانی

تو همیشه

پشت کاج کوتاه کنار خیابان

راه می‌روی

لبخند می‌زنی

فکر می‌کنی

حرف می‌زنی

آنقدر دیدمت که

تو هم مشغول تکرار شدنی

بی‌آنکه بدانی…”