به آفتاب می‌سپارمت، ای جان

… آتشفشان دل

خاموش از عطش خاک

چه رویداد عجیبی!

پیچیده بر طاقت سخت من.

نانجیبانه اسب

ازدحام یونجه

بر نعش استرهای عربده‌کش

مانده به زیر بار سنگین شب

به آفتاب می‌سپارمت ای جان!